Για τον σύντροφο Γρηγόρη που χάσαμε

img_5555_laaas_20140314Στις 23 Γενάρη πέθανε ο σύντροφός μας Γρηγόρης Κωνσταντόπουλος. Η ταλαιπωρημένη καρδιά του δεν άντεξε άλλο, φορτωμένη με απεριόριστη αγάπη. Ο σύντροφος Γρηγόρης ήταν «κομμουνιστής, αγάπη από την κορυφή ώς τα νύχια». Για την ακρίβεια, κομμουνιστής παλαιάς κοπής, με ό,τι θετικό μπορεί να κουβαλά μια τέτοια έκφραση. Στις τόσο παράξενες και δύσκολες εποχές που ζούμε, ο σύντροφος Γρηγόρης πρόσφερε απλόχερα τη ζωή του για την κοινωνική απελευθέρωση, βαθιά πεισμένος για την κομμουνιστική υπόθεση, προλετάριος, επαναστάτης, διεθνιστής. Για όσους δεν τον γνώρισαν καλά, ίσως φαντάζουν υπερβολικοί ή και εύκολοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί. Ειλικρινά όμως αποδίδουν απόλυτα τη συμπεριφορά του και τον τρόπο ζωής που διάλεξε και ακολούθησε χωρίς συμβιβασμούς. Ιδιαίτερα για τη διεθνιστική του προσφορά, οι σύντροφοι από το εξωτερικό έχουν τόσα να πουν.

Όχι τυχαία, ο σύντροφος Γρηγόρης ήταν αξιαγάπητος απ’ όλους, μα πιο πολύ απ’ τα νιάτα. Γιατί ήταν νέος ο ίδιος, καθώς δεν αφηνόταν να βολευτεί σε στερεότυπες βεβαιότητες. Γιατί ήταν ο ίδιος βαθιά μαοϊκός διαλεκτικός υλιστής, καθώς είχε κατανοήσει πως κάθε ακινησία και ισορροπία έχουν μόνο σχετική σημασία και πως η κίνηση είναι η απόλυτη. Και έτσι ο Γρηγόρης μας, ο σύντροφος του νου και της καρδιάς μας, αυτός ο ράφτης που λάτρεψε το διάβασμα και την αυτομόρφωση, έγινε η ζωντανή απόδειξη πώς η ικανότητα να γνωρίσουμε τον κόσμο είναι απεριόριστη. Και υιοθέτησε για την κατανόηση του κόσμου την προλεταριακή σκοπιά.

Κυριολεκτικά μέχρι την τελευταία στιγμή, ο σύντροφος Γρηγόρης πάλευε και νοιαζόταν για την ανάπτυξη του εργατικού επαναστατικού κινήματος. Τα τελευταία χρόνια, αφιερώθηκε με ακόμη μεγαλύτερη επιμονή και προσήλωση στη μελέτη των προβλημάτων της εργατικής τάξης, ώστε να συμβάλει, όσο μπορούσε, στην ανασυγκρότηση του κινήματός της. Υπήρξε από τους ελάχιστους μαρξιστές λενινιστές στον τόπο μας με βαθιά γνώση και κατανόηση του έργου του Μάο, και μέχρι το τέλος έκανε σχέδια για περαιτέρω μελέτη και εμβάθυνση στην προσφορά της ΜΠΠΕ.

Ο σύντροφος Γρηγόρης δεν υπολειπόταν σε τίποτα. Σοβαρός και χιουμορίστας, απλός αλλά και πολυσύνθετος ταυτόχρονα, μελετούσε, μορφωνόταν και δρούσε, ρουφώντας τη ζωή που άξιζε να την ζει σαν κομμουνιστής για να την αλλάξει, αλλάζοντας και τον εαυτό του.  Η ζωή και το έργο του, ας μας εμπνέουν στους επερχόμενους αγώνες.

Αγαπημένε μας σύντροφε Γρηγόρη, σε χαιρετάμε μ’ ένα στίχο του Ρίτσου για τους κομμουνιστές της Μακρονήσου, που σε θυμίζει :

Δίπλα στα μάτια τους έχουν ένα δεντράκι καλοσύνη

Ανάμεσα στα φρύδια τους ένα γεράκι δύναμη

Κι ένα μουλάρι από θυμό μες στην καρδιά τους

Που δεν σηκώνει τ’ άδικο 

Advertisements
This entry was posted in πολιτική. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s