Πολιτικά σημειώματα [Ι/ΙΙΙ]

Στην ανάγκη για σχολιασμό των πολιτικών εξελίξεων εντάσσεται το παρακάτω κείμενο για την εσωτερική κατάσταση. Θα ακολουθήσουν σύντομα άλλα δύο για τα διεθνή και το εργατικό.

Ι

neorio-

Νεώριο Σύρου

Οι πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό καθορίζονται σε σημαντικό βαθμό από τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις του επόμενου έτους, θέτοντας επί του πρακτέου το πώς η ελληνική κοινωνία έχει ενσωματώσει τις επιπτώσεις της κρίσης και των μνημονίων. Το διάγγελμα του Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο στις 23/4/2010 έχει φυσικά θεωρηθεί σημαδιακό για όσα συντελούνται όλα αυτά τα χρόνια στην καθημερινή μας ζωή. Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που το διάγγελμα του Α. Τσίπρα στις 28/8/2018 είχε άμεσες αναφορές στο προηγούμενο. Σύμφωνα με τον Παπανδρέου, ο δρόμος για την Ιθάκη είχε προορισμό την απελευθέρωση της Ελλάδας από επιτηρήσεις και κηδεμονίες με επακόλουθο φυσικά την ανάπτυξη, έναν στόχο που υποτίθεται κατάφερε αν όχι να εκπληρώσει τουλάχιστον να δρομολογήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πέρα από την κυνική υποκρισία, που έχει τονισθεί στους περισσότερους πολιτικούς σχολιασμούς, το ενδιαφέρον στα λεγόμενα του Τσίπρα μπορεί να εστιαστεί στην επιδίωξη παραμονής στο ίδιο γενικό πολιτικό πλαίσιο που ακολούθησαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δηλαδή την εξυπηρέτηση των πολιτικών επιλογών της ελληνικής αστικής τάξης, έστω και με αριστερή επίφαση. Κι αυτή η επίφαση εκδηλώνεται με την οικειοποίηση των αγώνων κατά τα πρώτα χρόνια των μνημονίων, που εμφανίζονται σαν να έγιναν για να ανατεθεί τελικά η διακυβέρνηση στον ΣΥΡΙΖΑ: από την αντίσταση στην «ιστορική απόφαση» για «νέους καπετάνιους».   Συνέχεια

Advertisements
Posted in πολιτική | Tagged , , | Σχολιάστε

6/10/18: Παρέμβαση στην ινδική πρεσβεία

Posted in πολιτική | Tagged | Σχολιάστε

Να καταγγείλουμε τις συλλήψεις αγωνιστών από το ινδικό κράτος

134046316

Sudha Bhardwaj και Varavara Rao

Στις 6 Ιουνίου και στις 28 Αυγούστου, η ινδική αστυνομία προχώρησε σε μαζικές συλλήψεις διανοουμένων αγωνιστών με την κατηγορία της συμμετοχής σε συνωμοσία για τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι και τη διεξαγωγή ένοπλου αγώνα ενάντια στο ινδικό κράτος. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και λογοτέχνες, γνωστοί για τους αγώνες τους για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων ενάντια στην κρατική καταστολή.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση-καταγγελία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ινδίας (Μαοϊστικού), όλοι οι διανοούμενοι, από τους Δρ. Vinayak Sen και Sony Sori μέχρι τους Saibaba, Varavara Rao, Sudha Bharadwaj, είναι επαναστάτες διανοούμενοι που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των καταπιεσμένων μειονοτήτων, των γυναικών, των εργατών και των αγροτών. Αυτόν τον αγώνα θέλει να συντρίψει η κυβέρνηση του Μόντι.

Το Σάββατο 6 Οκτωβρίου στις 12 το μεσημέρι διοργανώνεται συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την ινδική πρεσβεία (Βασ. Κωνσταντίνου δίπλα στο άγαλμα Τρούμαν).

Posted in πολιτική | Tagged | Σχολιάστε

Με το βλέμμα στην Κίνα

42933044_1583203468492740_2764163092538458112_n.jpgΣειρά διαλέξεων με θέμα Κατανοώντας την Κίνα διοργανώνει ο Όμιλος Μαρξιστικών Ερευνών κάθε Πέμπτη από 11 Οκτωβρίου μέχρι 1 Νοεμβρίου, στην αίθουσα 318 (3ος ορ.), κτίριο οδού Μπουμπουλίνας, Ε.Μ.Π.

Τι είναι η σημερινή Κίνα; Ποια η πολιτική και οικονομική της κατάσταση; Πόσο θα μας επηρεάζει στο μέλλον; Ποιες οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας; Αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσει να φωτίσει η σειρά διαλέξεων Κατανοώντας την Κίνα.

Το πρόγραμμα:

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018, 7μμ
Προς τα που βαδίζει η σημερινή Κίνα;
Δημήτρης Καλτσώνης, αν. Καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018, 7μμ
Οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας: η επανάσταση
Δημήτρης Καλτσώνης, αν. Καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018, 7μμ
Οι καταβολές της σύγχρονης Κίνας: Φιλοσοφία και επανάσταση
Μανόλης Αρκολάκης, ιστορικός, διδάσκων στο ΕΑΠ

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018, 6μμ
H κινέζικη γλώσσα. Ένας ολόκληρος κόσμος
Ηλέκτρα Καλτσώνη, φοιτήτρια Τμήματος Τουρκικών και Ασιατικών Σπουδών

Προβολή ταινίας: Η μεγάλη επιστροφή (Ζαν Γιμού, 2014)

Posted in πολιτική, Uncategorized | Tagged | Σχολιάστε

Τάσος Κατιντσάρος, ένα ανήσυχο πνεύμα

42645325_2223239137960212_6637238392457265152_n

Ο Τάσος Κατιντσάρος μαζί με τον Λάκη Χριστοδουλόπουλο και τον Αντώνη Ταβάνη σε εκδήλωση ενάντια στις κατηγορίες που τους είχαν αποδοθεί για ηθική αυτουργία για τα γεγονότα της 25 Μάη 1976, δηλαδή για την αντίσταση στην κρατική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε ενάντια στους  οικοδόμους και το λαό της Αθήνας που απεργούσαν και διαδήλωναν ενάντια  στον αντεργατικό νόμο 330/76.

Τριάντα χρόνια μετά τον «Ξανθό», τον Αγησίλαο (Λάκη) Χριστοδουλόπουλο,  άλλο ένα ηγετικό στέλεχος της πάλαι ποτέ Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μαχητής έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Ο σύντροφος Τάσος Κατιντσάρος δεν θα ξαναβρεθεί στην πρώτη γραμμή. 

Ανήσυχο πνεύμα, εντάχθηκε στον αγώνα ενάντια στη φασιστική δικτατορία και  πήρε μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973. Υπήρξε μέλος της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μαχητής (Κ.Ο. Μαχητής), η οποία αποτέλεσε γέννημα της αντιδικτατορικής πάλης και του επαναστατικού κύματος της μακράς δεκαετίας του ’60. Μιας οργάνωσης «ιδιόρρυθμης», παιδί της εποχής της, όπου ο Λένιν και οι Τουπαμάρος, ο Μάο και το MIR (το οποίο του ασκούσε ιδιαίτερη γοητεία) και προπαντός ο Γκεβάρα, ήταν παρόντες. Η Κ.Ο. Μαχητής συσπείρωνε λαϊκή νεολαία, λαϊκούς αγωνιστές, και ο πρώτος νεκρός της Μεταπολίτευσης, ο μαθητής Σιδέρης Ισιδωρόπουλος, προερχόταν από τις τάξεις της. 

Ο Τάσος Κατιντσάρος, ο Κατίντζαρος για τους φίλους του, γεννημένος και μεγαλωμένος στο Περιστέρι, ήταν ένας λαϊκός αγωνιστής, ένας μαχητής αφοσιωμένος στο κομμουνιστικό κίνημα και στην ανάπτυξή του, πιστός στην ενότητα της επαναστατικής αριστεράς. Πάντα στην πρώτη γραμμή των αγώνων με θάρρος, ανιδιοτέλεια και νεανικό ενθουσιασμό. Στις πολιτικές διαφωνίες, αντιπαραθέσεις και διασπάσεις, ο Τάσος έψαχνε το νήμα εκείνο που θα τον οδηγούσε στον αριστερό δρόμο. Από τα τέλη του 1980 (διάλυση της Κ.Ο. Μαχητής) ο Τάσος συμμετείχε στην Κίνηση για μια Επαναστατική Αριστερά (πρωτοβουλία του ΚΚΕ(μ-λ) που πλαισιώθηκε από την Κ.Ο. Μαχητής και τη Λαϊκή Εξουσία), ύστερα συμμετείχε στο εγχείρημα της Εναλλακτικής Αντικαπιταλιστικής Συσπείρωσης (Ε.Α.Σ.), στη συνέχεια υπήρξε μέλος του Νέου Αριστερού Ρεύματος, της Ανταρσύα, και πρόσφατα συμμετείχε στο εγχείρημα της Μετάβασης. Ταυτόχρονα ιδρυτικό μέλος της Αριστερής Κίνησης Περιστερίου.

Παρά τη βεβαρημένη υγεία του, συνέχισε να αναζητεί τον δρόμο για την επανάσταση με τιμιότητα και χωρίς αμετροέπεια, κάτι που του αναγνωρίζεται ασχέτως πολιτικών και ιδεολογικών διαφωνιών. Ο Τάσος Κατιντσάρος ανήκε σε μια γενιά που τη χώριζαν πολλά αλλά την ένωνε ένα, η πίστη στον άνθρωπο και την κοινωνική του απελευθέρωση. Σ’ αυτό το σημείο ενότητας δεν έκανε ποτέ πίσω και το υπηρέτησε μέχρι τέλους.

Ο σύντροφος Τάσος θα ζει πάντα στην καρδιά μας, στους αγώνες μας και στις καλύτερες θύμησές μας!   

Venceremos!

Posted in πολιτική, κοινωνία, Uncategorized | Tagged | Σχολιάστε

Από το Καστελόριζο στην Ιθάκη και από την Βάση της Σούδας στη ΔΕΘ

iuΠόση απόσταση απέχει το Καστελόριζο από την Ιθάκη; Θα μπορούσαμε να πούμε οκτώ χρόνια ή τρία μνημόνια ή αρκετά αντιλαϊκά μέτρα αλλά αυτό θα αποτελούσε μόνο τη μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη πλευρά είναι η ουσία των όσων έχουν συντελεστεί μέχρι σήμερα, όχι απλά σαν εκατοντάδες αντιλαϊκά μέτρα, αλλά σαν κοινωνική πραγματικότητα που έχει καθιερωθεί και εδραιωθεί, ανεξάρτητα αν τυπικά είμαστε σε καθεστώς μνημονίου ή όχι. 

Από το Καστελόριζο στην Ιθάκη λοιπόν, ήταν το χρονικό διάστημα που σύμφωνα με την κυβέρνηση χρειάστηκε να διανύσει η χώρα για να περάσει από τα μνημόνια στην προοπτική της ανάπτυξης. Η κυβέρνηση, πλασάροντας ένα ψέμα για να δικαιολογηθεί, αποκαλύπτει την ουσία των οκτώ χρόνων που έχουν μεσολαβήσει. Η πολιτική των μνημονίων λοιπόν ήταν η αναγκαία πολιτική για την αστική τάξη για να μπορέσει να σταθεί σε συνθήκες κρίσης. Ζυγίζοντας εσωτερικές και εξωτερικές αντιθέσεις, ακροβατώντας κάθε φορά ανάμεσα στη χασούρα της σε συνθήκες κρίσης και στο βάθεμα των σχέσεων εξάρτησης που την χαρακτηρίζουν με τους ιμπεριαλιστές, προσπαθούσε (και προσπαθεί) να βρει τις καλύτερες ισορροπίες, τις καλύτερες ευκαιρίες, στο οικονομικό-πολιτικό-γεωστρατηγικό επίπεδο, για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Συμφέροντα που πάνε χέρι χέρι με το ξεζούμισμα των εργαζομένων, το τσάκισμα των δικαιωμάτων, την περαιτέρω εμπλοκή, ακόμα και με όρους ακραίου τυχοδιωκτισμού στα πολεμικά παιχνίδια που στήνονται στην ευρύτερη περιοχή.

Η απάντηση στο τι έγινε τα τελευταία οκτώ χρόνια, λοιπόν, δεν μπορεί να κλείνεται στο δίπολο αν τελείωσαν ή όχι τα μνημόνια, αλλά στο τι κοινωνική πραγματικότητα διαμορφώθηκε μέχρι σήμερα. Και η αλήθεια είναι πως η αστική τάξη φαίνεται να τα πηγαίνει αρκετά καλά. Με την εκλογή και παραμονή στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φαίνεται πως όχι απλά κατάφερε να αμβλύνει τις λαϊκές και εργατικές αντιστάσεις που είχαν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια αλλά και να κάνει αυτή την κατάσταση μία σχετικά σταθερή καθημερινότητα, όπου μέτρα θα περνάνε συνεχώς με ελάχιστες αντιστάσεις. Όπου η όξυνση της φασιστικοποίησης και της καταστολής δεν θα βρίσκουν αντίδραση. Όπου η καθημερινή και αυξανόμενη εμπλοκή στους πολεμικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή θα βρίσκουν στην καλύτερη περίπτωση ένα αναιμικό αντιπολεμικό κίνημα. 

Στο οικονομικό πεδίο, λοιπόν, το τέλος των μνημονίων συνοδεύεται με την ΑΝΑΠΤΥΞΗ, με μπόλντ και κεφαλαία γιατί αποτελεί μια ουσιαστική έννοια αν το δεις από την ταξική σκοπιά της αστικής τάξης. Ανάπτυξη, επομένως, δεν είναι απλά η καλυτέρευση των οικονομικών δεικτών, είναι η δυνατότητα των από πάνω, σε συνθήκες βαθιάς και δομικής κρίσης του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού, να συνεχίσουν να κερδοφορούν με όλο και καλύτερους όρους για αυτούς. Είναι η δυνατότητα της αστικής τάξης να παίρνει την ιστορική ρεβάνς απέναντι σε κατακτήσεις δεκαετιών, έχοντας διασφαλίσει και σταθεροποιήσει μια κατάσταση κινηματικής απραξίας, επαληθεύοντας έτσι και την κυριαρχία της στο πολιτικό πεδίο, κάνοντας τις πολιτικές της μονόδρομο στην μεγάλη πλειοψηφία. 

Από την άλλη, η σχετική οικονομική και πολιτική σταθερότητα που παρουσιάζει (πάντα σε συνθήκες παγκόσμιας αστάθειας), επιτρέπουν την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή στα γεωπολιτικά παιχνίδια που παίζονται στη γειτονιά μας, η οποία για την ελληνική αστική τάξη αποτελεί τον ζωτικό χώρο κίνησής της. Η επιλογή των ΗΠΑ σαν τιμώμενη χώρα στη φετινή ΔΕΘ δεν αποτελεί ένα εθιμοτυπικό γεγονός. Κάτι τέτοιο αποδεικνύεται εξάλλου και από την ένθερμη υποδοχή που έχει επιδείξει ο αμερικάνικος παράγοντας στην επιλογή να είναι το τιμώμενο κράτος. 

Η φετινή ΔΕΘ είναι η λογική συνέχεια των συμφωνιών μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, του συνεχούς και εντεινόμενου εναγκαλισμού της χώρας με τους πολεμικούς σχεδιασμούς Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών στην περιοχή. Οι Αμερικάνοι ειδικά είναι το τιμώμενο πρόσωπο. Όχι στη ΔΕΘ όμως, αλλά στις στρατιωτικές βάσεις ανά την επικράτεια, που αναβαθμίζονται για να μπορούν να εξυπηρετούν καλύτερα τα γεωστρατηγικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με πρώτη και καλύτερη τη βάση της Σούδας, που έχει εξελιχθεί σε ένα πραγματικό ορμητήριο ενάντια στους λαούς της περιοχής. Τέλος, η επιλογή της ΔΕΘ δεν είναι καθόλου τυχαία, καθώς σηματοδοτεί την αναβάθμιση της εμπλοκής της χώρας στους σχεδιασμούς των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, όχι μόνο στην Ανατολική Μεσόγειο, με τα δεκάδες άλυτα ακόμα ζητήματα (Συρία-ενεργειακά-ελληνοτουρκικά) αλλά και στα Βαλκάνια, με την ακόμα μεγαλύτερη διείσδυση του στρατιωτικού βραχίονα του ΝΑΤΟ, με συμφωνίες όπως αυτή των Πρεσπών.

Είναι ξεκάθαρο πως η φετινή ΔΕΘ, αν δεν αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το κίνημα να βγει στους δρόμους και να διαδηλώσει για το παρόν και το μέλλον, αποτελεί σίγουρα ένα πρώτης τάξεως καθήκον για κάλεσμα σε αγώνα απέναντι σε όσα μας έχουν φέρει και σε όσα θα μας φέρουν. Η φετινή ΔΕΘ, λοιπόν, οφείλει  να αποτελέσει το έναυσμα για όλα όσα πρέπει να γίνουν για να μπορέσει να ανασυνταχθεί το κίνημα αντίστασης, ένα συνεχές κάλεσμα σε συγκρότηση εστιών αντίστασης για να μπορέσει να ανατραπεί η σημερινή πολιτική, για να μπορέσει να χαραχτεί ξανά ο δρόμος των νικηφόρων αγώνων. 

Posted in πολιτική, Uncategorized | Tagged , | Σχολιάστε

Ο Τουργκούτ Καγιά είναι ελεύθερος!

Επιδόθηκε σήμερα στον Τουργκούτ Καγιά η υπουργική απόφαση με την οποία απορρίπτεται το αίτημα έκδοσής του στην Τουρκία.
Το κίνημα αλληλεγγύης νίκησε!

Ο αγώνας για την ελευθερία μέσα κι έξω από τις φυλακές νίκησε!

Ο κομμουνιστής αγωνιστής Τουργκούτ Καγιά είναι ελεύθερος!

Σήμερα στις 19:00 μ.μ. στο Σύνταγμα ανακοινώσεις για την απελευθέρωσή του από τους Τούρκους και Κούρδους συντρόφους αλλά και από την Επιτροπή Αλληλεγγύης.
Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών!
Επιτροπή Αλληλεγγύης

31/07/2018

Posted in πολιτική, Uncategorized | Tagged , | Σχολιάστε

διαλεκτική εικόνα #11: για την ανάπτυξη

ΚΑΡΜΠΟΝΙΑδεν είναι ότι εμένα δεν μ’ ενδιαφέρει η πρόοδος δεν είναι ότι θέλω τη χειράµαξα γιατί η χειράµαξα μου δίνει δουλειά και με κάνει να µένω εδώ εγώ αντιθέτως θέλω την πρόοδο και τη θέλω ολοένα και περισσότερο γιατί δεν θέλω πια να την τρώω στον κώλο με τη χειράµαξα η πρόοδος πρέπει να χρησιμεύει στους ανθρώπους για να µην υποφέρουν πλέον από τις σκατοδουλειές όπως και για να δουλεύουν λιγότερο όμως αν αυτή η ανάπτυξη σημαίνει απλά να μπαίνουν περισσότερα χρήματα στις τσέπες των αφεντικών παίρνοντάς τα από εμένα τότε θα της εναντιωθώ γιατί εγώ πρέπει να πληρώνομαι το ίδιο δουλεύοντας λιγότερο γιατί η πρόοδος πρέπει να ‘ρθει προς όφελος αυτών που δουλεύουν βοηθώντας τους να κοπιάζουν λιγότερο και κάνοντας τη ζωή τους καλύτερη για αυτό πρέπει να ‘ρθει η πρόοδος

Νάννι Μπαλεστρίνι, Καρμπόνια Ήμασταν όλοι κομμουνιστές, Ελευθεριακή Κουλτούρα, Αθήνα 2017, σ.54

Posted in πολιτισμός | Tagged | Σχολιάστε

Για τη φετινή ΔΕΘ

2010-11-04 18.01.32Παραδοσιακά η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης αποτελούσε το εφαλτήριο για τη νέα επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και των λαϊκών μαζών με τη διακήρυξη από πλευράς της εκάστοτε κυβέρνησης για το «αναπτυξιακό της όραμα». Έτσι και φέτος θα έχουμε το, από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, «όραμα» της μετά-το-τέλος-των-μνημονίων Ελλάδας. Θα επιχειρηθεί για άλλη μια φορά να παρουσιαστούν η παρατεταμένη λιτότητα και η ανέχεια σαν μια νέα αρχή. Άλλωστε, στον καπιταλισμό η ανάπτυξη την οποία επαγγέλλονται άπαντες δεν είναι παρά το συνώνυμο της συσσώρευσης του κεφαλαίου και, άρα, της απρόσκοπτης απομύζησης υπεραξίας από την εργατική τάξη και τους εργαζομένους. Η ανάπτυξή τους βασίζεται στην εξόντωσή μας.

Τα τελευταία χρόνια η Έκθεση έχει αναβαθμιστεί και στα πλαίσια της «πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής» που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δηλαδή, της εμπλοκής όσο το δυνατόν περισσότερων ιμπεριαλιστικών κέντρων στα της χώρας, ευελπιστώντας ότι θα αποκομίσει κάποια οφέλη για το ελληνικό κεφάλαιο. Ο στενός κλοιός του γερμανικού κεφαλαίου τα τελευταία χρόνια την έφερε να αναζητά αντιστάθμισμα στις σταθερές -ως προς την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας, από τον Μεταπόλεμο μέχρι σήμερα- ΗΠΑ, αλλά και στην Κίνα και στη Ρωσία. 

Έτσι, μετά τη Ρωσία και την Κίνα, φέτος οι ΗΠΑ θα είναι η τιμώμενη χώρα. Οι ΗΠΑ για χάρη των οποίων φαίνεται να λύνεται το λεγόμενο Μακεδονικό και στις οποίες ευελπιστεί η κυβέρνηση για το ζήτημα της ελληνικής ΑΟΖ, όπως και στη στήριξη για υπεράσπιση των ελληνικών -κεφαλαιοκρατικών- συμφερόντων στο ζήτημα του Κυπριακού. 

Στη ΔΕΘ θα έχουμε την παρουσία του πρέσβη των ΗΠΑ, Πάιατ, ο οποίος μετά την παρουσία του στην Ουκρανία κατά την κρίσιμη περίοδο της ρωσο-ουκρανικής αντιπαράθεσης μετακόμισε στην Αθήνα προκειμένου να εργαστεί στο ίδιο μοτίβο. Δηλαδή, στο να γείρει υπέρ των ΗΠΑ η πλάστιγγα των ρωσο-αμερικανικών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή. Δεν έχει αποκλειστεί μάλιστα πιθανή αναβαθμισμένη κυβερνητική παρουσία και συμμετοχή από πλευράς ΗΠΑ. 

Πρόκειται δηλαδή για μια σαφώς επικίνδυνη κατάσταση για τις λαϊκές μάζες στην ευρύτερη περιοχή, με την συνεχώς εντεινόμενη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και την αντίστοιχη υποδαύλιση του εθνικισμού και των ακραίων τυχοδιωκτικών στοιχείων σε ολόκληρη την περιοχή. Από τη μία πλευρά, έχουμε τις «συμμαχίες» με τις κυβερνήσεις Ισραήλ και Αιγύπτου και την άστατη πολιτική κατάσταση στην ευρύτερη Μ. Ανατολή και στα Βαλκάνια. Από την άλλη, υπάρχουν οι βλέψεις για εκμετάλλευση φυσικών πόρων στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, διεκδικούμενων από όλα τα κράτη της περιοχής συν η προσπάθεια διεκδίκησης ρόλου τοποτηρητή του (αμερικανικού) ιμπεριαλισμού. Όλα αυτά δημιουργούν ένα εκρηκτικό και επικίνδυνο μείγμα για τις λαϊκές μάζες της περιοχής.

Ταυτόχρονα και σε σύνδεση με τα παραπάνω, οι εξάρσεις του εθνικισμού και του σοβινισμού, η άνοδος νεοναζιστικών και φασιστικών μορφωμάτων και η διεκδίκηση πολιτικού ρόλου σε ολόκληρο τον κόσμο είναι ζητήματα που δεν μπορούν να προσπεραστούν αβίαστα. Στη φετινή ΔΕΘ καλεί και ο εθνικιστικός συρφετός που πρωτοστάτησε στη διοργάνωση συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία, ενώ πολύ πιθανόν να εμφανιστεί και η νεόκοπη «Κοινωνική Συμμαχία» που μας προέκυψε στις 30 Μάη.

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν είναι επιβεβλημένη η παρουσία και η συμμετοχή στη διαδήλωση της ΔΕΘ. Με σαφές αντικαπιταλιστικό-αντικυβερνητικό περιεχόμενο, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργατικών και λαϊκών μαζών. Με σαφές αντιπολεμικό-αντιϊμπεριαλιστικό περιεχόμενο, ενάντια στους σχεδιασμούς ιμπεριαλισμού και ντόπιων αστικών τάξεων. Με σαφές αντιφασιστικό-αντιεθνικιστικό περιεχόμενο, ενάντια σε πάσης φύσεως αλυτρωτισμούς και μισαλλοδοξία, που εξυπηρετούν τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις του τόπου.

Posted in πολιτική | Tagged , | Σχολιάστε

Αλληλεγγύη στον αγώνα της Λευκίμμης 

Πραγματοποιήθηκε απόψε, Πέμπτη 26/7, η πορεία συμπαράστασης στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της Λευκίμμης στην Κέρκυρα, που υπό την κατοχή των ΜΑΤ βλέπουν τον τόπο τους και η ζωή τους να καταστρέφονται από τα σκουπίδια. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες της εποχής, η διαδήλωση από το Μοναστηράκι προς το Σύνταγμα μέσω της Ερμού υπήρξε αξιοπρεπής. Στην πορεία συμμετείχαν επίσης, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους, οι σύντροφοι του Τουργκούτ Καγιά. Η Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης για τη Λευκίμμη θα συνεχίσει τη δράση της και το επόμενο διάστημα, με εκδηλώσεις που θα προβληθούν κι από αυτόν τον χώρο. Ακολουθεί η προκήρυξη που μοιράστηκε.

athina-ermou1

Αλληλεγγύη στον αγώνα της Λευκίμμης 

Επί σχεδόν ένα μήνα η περιοχή της Λευκίμμης ζει υπό το καθεστώς μιας ιδιότυπης κατοχής, με όλον τον κατασταλτικό μηχανισμό του κράτους (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ασφάλεια) να στρατοπεδεύει κυριολεκτικά στην περιοχή. Τι είναι αυτό που κάνει το κράτος να βρει τον “εσωτερικό εχθρό” σε μια περιοχή της νότιας Κέρκυρας, στους κατοίκους της Λευκίμμης που αντιδρούν στην εγκατάσταση χωματερής στην περιοχή τους; Ο λόγος δεν είναι άλλος από την αναζήτηση γρήγορου και εύκολου κέρδους για το ελληνικό κεφάλαιο, που έχει μετατρέψει τη διαχείριση των σκουπιδιών σε μπίζνα εκατομμυρίων που μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσω της όξυνσης της φασιστικοποίησης και της κρατικής  βίας και καταστολής.

Έτσι, από την μια έχουμε ένα πρόβλημα, τη διαχείριση των σκουπιδιών και με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Κέρκυρας ως τουριστικής περιοχής. Από την άλλη, όμως, οι λύσεις που προτείνονται περιλαμβάνουν παράγοντες πιο σύνθετους από το αρχικό πρόβλημα. Η διαχείριση των σκουπιδιών, λοιπόν, δεν μπορεί να αποτελεί απλά ένα οικολογικό πρόβλημα αλλά γίνεται ένα πολιτικό ζήτημα με συγκεκριμένη ταξική σφραγίδα. Πολύ περισσότερο που ακόμα και για τον αντίπαλο, δηλαδή το κράτος, κάτι τέτοιο είναι ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή και έχει άμεση σχέση με τις λύσεις που προωθούνται.  Συνέχεια

Posted in πολιτική, κοινωνία | Tagged , | Σχολιάστε