8 ΜΑΡΤΗ 1857 – 8 ΜΑΡΤΗ 2019

Γυναίκες, στο δρόμο του αγώνα: για τη γυναικεία χειραφέτηση και την κοινωνική απελευθέρωση

ext.do

Σχεδόν δυο αιώνες γυναικείων αγώνων: Από τις πρώτες απεργίες και διαδηλώσεις των εργατριών γυναικών στις βιομηχανίες και τις βιοτεχνίες του δυτικού καπιταλιστικού κόσμου, για ίσες αμοιβές και ίσα εργασιακά δικαιώματα, για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για αναγνώριση των δικαιωμάτων των εργατριών ως εγκύων και ως μητέρων. Από τις διεκδικήσεις των γυναικών παντού στον κόσμο για κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα,ενάντια στις έμφυλες διακρίσεις. Από την πάλη ενάντια στους πολέμους, το φασισμό και τις φυλετικές διακρίσεις. Από τους αγώνες ενάντια στη σεξουαλική καταπίεση, την έμφυλη βία, την κακοποίηση, την ενδοοικογενειακή βία, για το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος ως έκφραση του αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση.

Η γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση εκφράζεται με ποικίλους τρόπους. Θα ήταν λίγο, αν ισχυριζόμαστε πως η καταπίεση αυτή είναι διπλή. Είναι πολλαπλή και πολύμορφη. Στη δουλειά, στο σπίτι, στην κοινωνία. Η επίθεση στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα στοχεύει πρωτίστως στις γυναικείες καταχτήσεις της διατήρησης θέσης εργασίας,των επιδομάτων, των αδειών, των συντάξεων, πολλές φορές χρησιμοποιώντας κυνικά την υποτιθέμενη ισότητα των δύο φύλων. Η σεξιστική συμπεριφορά στην εργασία και η σεξουαλική παρενόχληση,

πέραν των άλλων, αποσκοπούν να ταπεινώσουν τη γυναίκα εργαζόμενη και, παραπέρα, να πετύχουν την παραίτησή της από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της. Η επιπρόσθετη οικιακή εργασία πέφτει στις πλάτες των γυναικών, αφού δομές και προνοιακού τύπου δικαιώματα έχουν καταργηθεί, συμβάλλοντας έτσι τόσο στη διπλότητα της γυνακείας καταπίεσης όσο και στην αναπαραγωγή των ρόλων άντρα – γυναίκας που το σύστημα της πατριαρχίας θέλει να διαιωνίζει για τη δική του, πλέον, αναπαραγωγή.

Οι πόλεμοι, η βίαιη μετανάστευση, οι φυλετικές συγκρούσεις, οι μαζικοί βιασμοί, η έλλειψη βασικών αγαθών (νερού, φαρμάκων) και η εξαθλίωση του βιοτικού επιπέδου των λαών σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής έχουν ως πρώτα θύματα τις γυναίκες και τα κορίτσια. Δεν είναι τυχαία η άνθιση του trafficking και των κυκλωμάτων εκμετάλλευσης της γυναικείας φθηνής εργασίας.

Η φασιστικοποίηση, ο εκφασισμός της δημόσιας και κοινωνικής ζωής, η κυριαρχία λογικής ατομισμού και μη ανοχής του “διαφορετικού” ευνοούν την εξάπλωση σεξιστικών συμπεριφορών, τις κακοποιήσεις και την άσκηση έμφυλης βίας κατά των γυναικών. Και, ναι, η γυναικοκτονία δεν αφορά τον προηγούμενο αιώνα, αφορά και το 2019.

Οι αγώνες των γυναικών για ίσα δικαιώματα κέρδισαν όταν οργανώθηκαν συλλογικά, μέσα στους χώρους δουλειάς. Όταν με την είσοδό τους, ως οργανωμένη δύναμη, στο προσκήνιο της ταξικής πάλης, κατέδειξαν και πέρασαν στη συλλογική συνείδηση πως τα στηρίγματα του συστήματος της εκμετάλλευσης πατούν πάνω στη δική μας καταπίεση. Πως ο δρόμος για τη γυναικεία χειραφέτηση ανοίγεται με την αμφισβήτηση του ρόλου που μας επιφυλάσσεται από το σύστημα της εκμετάλλευσης. Πως είναι έργο των ίδιων των γυναικών, που οφείλουμε να συγκροτηθούμε σε δύναμη αντίστασης, διεκδίκησης και αγώνα, ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της πατριαρχίας, για την κοινωνική απελευθέρωση.

Η ισότητα και η ελευθερία μας δεν μάς χαρίζονται, κατακτιούνται με τους αγώνες μας!

Κρίση + Κριτική

Συγκέντρωση-Πορεία, 8 Μάρτη, Πλ. Κλαυθμώνος, 18:00

 

Advertisements
Posted in πολιτική | Tagged | Σχολιάστε

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αναβαθμίζει τις πολιτικές και οικονομικές σχέσεις με τους σιωνιστές. Αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό Λαό

παλαιστινηΣτα τέλη Ιανουαρίου, δημοσιεύτηκε άρθρο στο info-war.gr για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του ελληνικού κράτους, δηλ. της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και ιδιωτικών ελληνικών εταιρειών στο κράτος του Ισραήλ, με σκοπό την κατασκευή μετρό/τραμ στην Ιερουσαλήμ. Σύμφωνα με το άρθρο που υπογράφει ο Γ.Κ.:

Εάν η διεθνής κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν ΣΤΑΣΥ Α.Ε. και ΓΕΚ- ΤΕΡΝΑ κερδίσει το έργο της νέας γραμμής του ελαφριού μετρό/τραμ της Ιερουσαλήμ, οι ελληνικές εταιρίες θα εμπλακούν πλέον άμεσα και έμπρακτα στην υποστήριξη των παράνομων ισραηλινών εποικισμών. Κάτι που ενδέχεται όχι απλά να οδηγήσει στην ένταξή τους στη λίστα του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις που στηρίζουν τους εποικισμούς, αλλά μπορεί να εγείρει και νομικές επιπτώσεις τόσο για τις ίδιες όσο και για το ελληνικό κράτος. Σε επικοινωνία του info-war.gr με την ΣΤΑΣΥ Α.Ε. επιβεβαίωσε ότι οι ελληνικές εταιρίες συνεχίζουν να συμμετέχουν στην κοινοπραξία που όχι απλώς διεκδικεί τη νέα γραμμή, αλλά και την επέκταση της ήδη υπάρχουσας – η οποία έχει στηλιτευθεί εδώ και χρόνια από πλήθος φορέων του ΟΗΕ.

Στις 24 και 25 Ιουλίου 2017 ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης πραγματοποίησε επίσκεψη εργασίας στο Ισραήλ «συνοδευόμενος από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Αττικό Μετρό Α.Ε., καθηγητή κ. Ι. Μυλόπουλο, ενημερώθηκε για τον σχεδιασμό των έργων υποδομών του Ισραήλ και παρουσίασε την υποψηφιότητα της Αττικό Μετρό Α.Ε. στον διαγωνισμό για τη διαχείριση του έργου μελέτης και κατασκευής του  ηλεκτρικού τραίνου (τραμ) του Τελ Αβίβ».

Σε συνέντευξή που έδωσε κατά την επίσκεψή του, ο Υπουργός δήλωσε: «Είναι μια πιο οργανωμένη προσπάθεια να συμμετέχουν οι ελληνικές εταιρείες και οι ελληνικές δημόσιες εταιρείες, σε διαγωνισμούς που γίνονται για τις υποδομές στο Ισραήλ. Ξεκινάμε με αυτό και πιστεύω ότι και όποιος άλλος διαγωνισμός βγει στο μέλλον θα υπάρχει συμμετοχή ελληνικών εταιρειών».

Σε πρόσφατη δημοσίευση του Δικτύου για τα Πολιτικά κσι Κοινωνικά Δικαιώματα, συμπληρώνεται ότι:

Σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν διαψεύδονται, κατασκευάζεται ελληνοϊσραηλινό ραντάρ στην Ανατολική Κρήτη. Το ραντάρ έχει το όνομα Long Horizon. Εν κρυπτώ, η κυβέρνηση δίνει για πρώτη φορά στρατιωτική βάση σε χώρα άλλη από τις ΗΠΑ. Επίσης, για πρώτη φορά η Ελλάδα εμπλέκεται άμεσα με υποδομές στο έδαφός της στην διαρκή πολεμικό τυχοδιωκτισμό του Ισραήλ.

Μέχρι στιγμής οι μόνες κινηματικές αντιδράσεις που οργανώθηκαν ήταν η διαδήλωση της Antifa Community στις 26/1 και η παράσταση διαμαρτυρίας στις 28/2 έξω από τα γραφεία της ΣΤΑΣΥ, οργανωμένη από το «Ταξικό Μέτωπο – Πρωτοβουλία εργαζομένων στις συγκοινωνίες”, που υποστηρίχθηκε, εκτός των άλλων, και από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό.

Δεν χρειάζεται να επισημάνουμε ξανά τα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή και τις επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης και της κυβέρνησής της να τα ακολουθήσει. Τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ απαιτούν την ενεργητική απάντηση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. 

Posted in πολιτική | Tagged | Σχολιάστε

Δομή και ουσία στον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου: Πρόσθετη υπεραξία και τα στάδια του καπιταλισμού

Πριν λίγο καιρό λάβαμε από συν. τη μετάφραση ενός κειμένου του Andy Higginbottom, Structure and Essence in Capital I: Extra Surplu-Value and the Stages of Capitalism (2012). Πρόκειται για ένα αρκετά ενδιαφέρον κείμενο που προσπαθεί να ανιχνεύσει στοιχεία της θεωρίας για τον ιμπεριαλισμό στο έργο του Μαρξ. Παρά τις ενστάσεις που μπορεί κανείς να έχει για πλευρές της συγκεκριμένης προσέγγισης (αναφέρεται ανάλογα και ο μεταφραστής) πρόκειται σίγουρα για μια αρκετά χρήσιμη ανάλυση για να κατανοήσουμε πλευρές του σημερινού ιμπεριαλισμού. Κάτι αντίστοιχο προσφέρουν κι άλλα κείμενα του Higginbottom, όπως αυτά που πραγματεύονται το ζήτημα των εξορύξεων στην Λατινική Αμερική και την Αφρική και πώς συνδέονται με την ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Θεωρούμε ότι το ελληνικό κείμενο χρήζει βελτίωσης τόσο μεταφραστικά όσο και φιλολογικά, μια δουλειά όμως που δεν μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή για διάφορους λόγους. Άρα το δημοσιευμένο κείμενο φέρει την αποκλειστική ευθύνη του μεταφραστή. Ευελπιστούμε πάντως να γίνει στο μέλλον.

Εισαγωγή του μεταφραστή

Οι θεωρίες και οι απόψεις για τον χαρακτήρα του σύγχρονου καπιταλισμού έχουν πολλαπλασιαστεί, και η αντιπαράθεση για το συγκεκριμένο θέμα έχει σίγουρα αποκτήσει ακόμα πιο έντονη μορφή μετά την καπιταλιστική κρίση του 2008. Όπως είναι προφανές, αυτή η αντιπαράθεση, ειδικά για τους μαρξιστές, έχει πολύ μεγάλη σημασία, καθώς το στάδιο ανάπτυξης του καπιταλισμού στο οποίο βρισκόμαστε θα επηρεάσει την τακτική και την στρατηγική μας. Αυτό, αν και γίνεται γενικά παραδεκτό, δεν έχει οδηγήσει στην πραγματοποίηση της κατάλληλης δουλειάς προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι διάφοροι, στο όνομα του Μαρξ, απορρίπτουν συλλήβδην την λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού. Άλλες προσεγγίσεις από την άλλη, στο όνομα της ανανέωσης και του καινούργιου, χαρακτηρίζουν ως ξεπερασμένη την ανάλυση περί ιμπεριαλιστικού σταδίου του καπιταλισμού. Τέλος, κάποιοι καταφέρνουν, στο όνομα της υπεράσπισης του Λένιν, να διαστρεβλώνουν τόσο πολύ την θεωρία του ιμπεριαλισμού που καθίσταται μια καρικατούρα ανάξια περαιτέρω ασχολίας. Το αποτέλεσμα είναι πως υπό το βάρος αυτών των επιθέσεων, και με την ανικανότητα των μαρξιστών να την υπερασπιστούν και να την αναπτύξουν,  η θεωρία του ιμπεριαλισμού φαντάζει ως ξεπερασμένη.

Η μετάφραση που ακολουθεί έγινε για να καταδείξει πως, αντίθετα με τα όσα διατείνονται όλες οι πλευρές της αντιπαράθεσης που παραθέτω, η θεωρία του ιμπεριαλισμού είναι ζωντανή. Πως έχει την ικανότητα να εξηγεί τις νέες εξελίξεις στον καπιταλισμό, πως μπορεί να θεμελιωθεί στην βάση της διαλεκτικής λογικής που και ο ίδιος ο Μαρξ θεμελίωσε την θεωρία του στο Κεφάλαιο. Το άρθρο είναι μεγάλο οπότε, από την πλευρά μου, δεν θέλω να σχολιάσω εκτενώς και προτιμώ να μιλήσει το ίδιο το κείμενο. 

Ωστόσο, και μέχρι να μπορέσω να παρουσιάσω πιο αναλυτικά την δική μου άποψη για το θέμα, ας μου επιτραπούν δύο σχόλια. Πρώτον, κρίνω αρνητικά την χρήση των όρων Παγκόσμιος Βορράς και Νότος από τον συγγραφέα. Από τη λογική σκοπιά εξέτασης του αντικειμένου τέτοιοι όροι δεν έχουν θέση στη θεωρία ενώ από την ιστορική σκοπιά, αν και παρουσιάζουν ένα κομμάτι της αλήθειας, καταλήγουν να αποκρύπτουν ένα άλλο. Επιπλέον, μια και η Ευρώπη τοποθετείται στον «Βορρά», η θέση της χώρας μας καθώς και άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης παρουσιάζεται τελείως διαφορετικά από ό,τι πραγματικά είναι. Δεύτερον, το συγκεκριμένο άρθρο δεν μπορεί παρά να είναι η βάση εκκίνησης για την περαιτέρω ανάπτυξη της θεωρίας του ιμπεριαλισμού. Τόσο στο επίπεδο της μεθοδολογίας, της διαλεκτικής λογικής, όσο και στο μπόλιασμα της θεωρίας με περαιτέρω οικονομικό περιεχόμενο. Και στα δύο δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Από την πλευρά της μεθοδολογίας, πέρα από τα όσα παρουσιάζονται στο άρθρο, έχουμε την τύχη να έχουμε στην Ελλάδα γνώση του έργου του Βαζιούλιν, το οποίο θεωρώ πως είναι αρκετά πιο ανεπτυγμένο από τις αντίστοιχες έρευνες που παρουσιάζονται στο κείμενο. Από την πλευρά του οικονομικού περιεχομένου, δεσπόζουν τα πρόσφατα έργα μαρξιστών όπως ο John Smith και ο Tony Norfield (αλλά όχι μόνο).

Κλείνοντας, είναι προφανές ότι η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, η κλιμάκωση της επιθετικότητας και της εκμετάλλευσης των εξαρτημένων και ανεξάρτητων κρατών, η αδυναμία του κεφαλαίου να ξεπεράσει τη στασιμότητα στην οποία μπήκε μετά την οικονομική κρίση του 2008 καθώς και η συνεχής εμφάνιση εργατικών αγώνων σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, καθιστούν αναγκαία την προετοιμασία μας για τις εκρήξεις που έρχονται. Η ανάπτυξη της θεωρίας του ιμπεριαλισμού είναι απαραίτητο κομμάτι αυτής της προετοιμασίας.

Δ.Μ.

Andy Higginbottom, Δομή και ουσία στον πρώτο τόμο του Κεφαλαίου: Πρόσθετη υπεραξία και τα στάδια του καπιταλισμού (2012).
 

Posted in μεταφράσεις | Tagged , | Σχολιάστε

Αλληλεγγύη στον λαό της Βενεζουέλας

52109821_10157565743850769_5879121611822465024_nΚαταρχάς να διευκρινίσουμε ότι ως συλλογικότητα -και όχι οργάνωση- της Αριστεράς συμμετείχαμε παρά συνδιοργανώσαμε την εκδήλωση αλληλεγγύης που έγινε στην ΑΣΟΕΕ την Παρασκευή 22/2. Αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα των εξελίξεων θελήσαμε να συμβάλουμε με την άποψή μας στην αντιιμπεριαλιστική πάλη, θεωρώντας υποχρέωσή μας να μην παραμερίσουμε τις πολιτικές διαφωνίες μας, επειδή ακριβώς οι αντιιμπεριαλιστικοί αγώνες των λαών διακρίνονται από περιπλοκότητα που απαιτούν ανάλογη προσέγγιση.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, συναγωνιστές και συναγωνίστριες, 

Αυτές τις μέρες οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα παίρνουν επικίνδυνο πρόσημο για το λαό της χώρας αυτής και περαιτέρω για τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, σηματοδοτώντας  ίσως το πέρασμα σε μια πιο αρνητική συγκυρία για τη ζωή και τα δικαιώματα των λαών, της εργατικής τάξης, των φτωχών και καταπιεσμένων πληθυσμών, ιδιαιτέρως αν αναλογιστεί κανείς ότι πίσω απ’ την απειλή της ωμής επέμβασης (όποια μορφή κι αν πάρει: στρατιωτική εισβολή, «ανθρωπιστική βοήθεια», πραξικόπημα) συνωθούνται επικροτώντας κι άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ενώ ενεργητική συμβολή έχουν και διάφορες αντιδραστικές κυβερνήσεις κρατών της Λατινικής Αμερικής.  Συνέχεια

Posted in πολιτική | Tagged , , | 3 Σχόλια

Με αφορμή τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις

Ξεκινώντας μια απόπειρα εκτίμησης των τελευταίων πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα, με αφορμή τις πολιτικές διεργασίες που προκάλεσε το Μακεδονικό ζήτημα (ρήξη κυβερνητικού συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ανακατατάξεις στα πολιτικά κόμματα), θα ήταν σκόπιμη μια συνοπτική αναφορά στις κατευθύνσεις και τις επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης, όπως αυτές υπαγορεύτηκαν από την ανάγκη προσαρμογής της, τόσο στην οικονομική κρίση όσο και στο νέο πλαίσιο που διαμορφώνουν οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Μ.Ανατολής και της Ν.Α. Μεσογείου. Συνέχεια

Posted in πολιτική, Uncategorized | 3 Σχόλια

Εργατική Διαδήλωση |Σάββατο 16/2/19 (11:30, πλ. Κοραή – Αθήνα)

16022019afisa5ok

Εικόνα | Posted on by | Tagged , | Σχολιάστε

Αθήνα: Διαδήλωση καταγγελίας της προσπάθειας πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα

Κάτω οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις

Αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες

Κάτω η πολιτική Κυβέρνησης-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ
ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ-ΒΟΥΛΗ-ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΕ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ 31/1, 6:30 μ.μ.

Posted in πολιτική, κοινωνία, Uncategorized | Σχολιάστε

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 10/01/2019, 12:00 (ΑΔΕΔΥ Ψύλλα 2 & Φιλελλήνων)
Συμμετέχουν οι δικηγόροι: Γ. Κούρτοβικ, Α. Ζορμπαλά, Δ. Σαραφιανός

Πέρυσι στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2018, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ερντογάν στην Ελλάδα, η ελληνική αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη 9 Τούρκων αγωνιστών, που στη συνέχεια προφυλακίστηκαν. Αφού κακοποιήθηκαν και βασανίστηκαν κατά τη σύλληψή τους, τους χώρισαν και τους διαμοίρασαν σε διάφορες φυλακές, δημιουργώντας σοβαρό πρόβλημα στην υπεράσπισή τους με την απομόνωσή τους.

Όταν συνελήφθησαν οι εννιά αγωνιστές,  τα κυρίαρχα Μ.Μ.Ε. χρησιμοποίησαν κοινή γραμμή χαρακτηρίζοντάς τους ως τρομοκράτες και διογκώνοντας σκόπιμα με ψέματα και κατασκευασμένα σενάρια αυτές τις συλλήψεις. Αυτή η πολιτική της μαύρης προπαγάνδας και τα σενάρια που δημοσιεύονταν προκάλεσαν τις διαμαρτυρίες, τις διαψεύσεις μας και την πολιτική αντίδραση του κινήματος αλληλεγγύης, που είδαν ξεκάθαρα στην κίνηση αυτή μία προσπάθεια εξευμενισμού του Ερντογάν, καθώς τότε βρισκόταν ακόμα στην επικαιρότητα το θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνταν στην Τουρκία, ενώ Έλληνες πολιτικοί, όπως η Ντόρα Μπακογιάννη, πρότειναν κυνικά ως «λύση» την έκδοση Τούρκων αγωνιστών.

Η μόνη αλήθεια σε όσα ψέματα είπαν, είναι ότι αυτοί που συνελήφθησαν ως «πεσκέσι» της ελληνικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στον Ερντογάν, είναι Μαρξιστές-Λενινιστές, είναι άνθρωποι που όλη τη ζωή τους αγωνίζονται για την δικαιοσύνη και την λευτεριά των λαών. Αν χαρακτηρίζονται από τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. σαν τρομοκράτες, αυτό γίνεται επειδή ο αγώνας για τη λευτεριά, τη δικαιοσύνη και τη φιλία των λαών, για τον ιμπεριαλισμό είναι τρομοκρατία.

Για πολλούς ξεκίνησε διαδικασία έκδοσης στην Τουρκία με δίκες στην Αθήνα, τη Λάρισα, το Ναύπλιο κλπ, όπου είχαν σκόπιμα σκορπίσει τους αγωνιστές. Οι δίκες αυτές όμως ήταν χωρίς αποτέλεσμα γιατί τίποτε από όσα ισχυρίζονταν το καθεστώς Ερτογάν δεν αποδείχθηκε στο δικαστήριο. Παράλληλα, η κινητοποίηση αγωνιστών από  πολλούς χώρους της αριστεράς, συνδικαλιστές αλλά και ανεξάρτητους αγωνιστές, δημιούργησε μια ασπίδα αλληλεγγύης γύρω τους.

Τελικά μετά από 14 μήνες ορίστηκε η δίκη τους στις 4 Φεβρουαρίου στον Κορυδαλλό, με κατασκευασμένο κατηγορητήριο, σύμφωνα με το οποίο  θα δικαστούν σαν «τρομοκρατική» ομάδα, με βάση το διαβόητο άρθρο 187Α ΠΚ, χωρίς να υπάρχει κανένα απολύτως εύρημα από τις αστυνομικές έρευνες και κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να στοιχειοθετεί κάτι τέτοιο. Εκτός από το γεγονός ότι η ΕΕ, παρά την υποκριτική αντίθεσή της στις μαζικές διώξεις που έχει εξαπολύσει το καθεστώς Ερντογάν στην Τουρκία φυλακίζοντας και βασανίζοντας χιλιάδες ανθρώπους,  παρά τις πολεμικές επιχειρήσεις του εναντίον των Κούρδων μέσα στην Τουρκία αλλά και στη Συρία, έχει κατατάξει τις αριστερές οργανώσεις των Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρει την ευθύνη για τις διώξεις αυτές και την ομηρία των Τούρκων πολιτικών κρατούμενων. Για τους φίλους του Ερντογάν και του ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα αυτή η δίκη θα είναι μια ευκαιρία να απαλλαγούν από τους  διωκόμενους αγωνιστές που βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα, ανοίγοντας το δρόμο για νέες διώξεις, ενδυναμώνοντας τον κρατικό αυταρχισμό και το κράτος «έκτακτης ανάγκης». Για τους Έλληνες και Τούρκους επαναστάτες αυτή η δίκη είναι άλλη μια ευκαιρία να δείξουν πως ο διεθνισμός, η αλληλεγγύη και η φιλία των αγωνιστών και των λαών είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητές τους.

Μπροστά σε αυτές τις πολύ σοβαρές εξελίξεις, τις σκευωρίες κατά των πολιτικών προσφύγων και τη δίκη που θα γίνει στον Κορυδαλλό στις 4 Φεβρουαρίου, καλούμε  σε πορεία αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους αγωνιστές, που θα γίνει την Πέμπτη 29/1/2019, στις 6μμ, από τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου προς τη Βουλή και την τούρκικη πρεσβεία.

• Να αφεθούν ελεύθεροι οι 9 πολιτικοί πρόσφυγες και να τους χορηγηθεί πολιτικό άσυλο

• Ζήτω η διεθνιστική πάλη των λαών και η αλληλεγγύη στους αγώνες του Tούρκικου – Κουρδικού λαού και Ελληνικού λαού. Και στις δύο πλευρές του Αιγαίου κοινός εχθρός μας ο ιμπεριαλισμός

• Αγώνας για την ειρήνη και τη φιλία μεταξύ των λαών της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 9 ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Posted in πολιτική, Uncategorized | Tagged , , | Σχολιάστε

«Στη Μαγγελανία»: Αναχωρητισμός, ρεαλισμός και ουτοπία

Αναδημοσίευση από το ηλ. περιοδικό Marginalia|σημειώσεις στο περιθώριο, τ.7.

του Χρίστου Μάη

Στη Μαγγελανία
Ιούλιος Βερν
μετάφραση: Χρήστος Γεμελιάρης
Στάσει Εκπίπτοντες, 2017 | 296 σελ.

Πρέπει να ήταν κάπου τριάντα χρόνια πριν όταν ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Ιουλίου Βερν, του συγγραφέα που με μάγεψε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο κατά τα παιδικά μου χρόνια. Ο Ιούλιος Βερν στα μάτια ενός παιδιού φάνταζε σαν τον ήρωά του τον Φιλέα Φογκ, που είχε κάνει τον γύρο του κόσμου· πώς αλλιώς ήξερε να περιγράψει με τόση λεπτομέρεια τους απομακρυσμένους τόπους όπου συχνά τοποθετούσε το σκηνικό για το έργο του; Ή σαν τον τρελό επιστήμονα από το Back to the future με τα εξελιγμένα τεχνολογικά μέσα που μπορεί να σε ταξίδευαν από το φεγγάρι μέχρι είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα. Συνέχεια

Posted in πολιτισμός | Tagged | Σχολιάστε

Για το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων

Από συν. που ζει τον τελευταίο καιρό στη Γαλλία, λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο, με θέμα βέβαια τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη γαλλική κοινωνία.

του A. Marty

Τις τελευταίες βδομάδες στην Γαλλία, εμφανίστηκε με αφορμή μια αύξηση στην τιμή των καυσίμων, το κίνημα το Κίτρινων Γιλέκων και απέκτησε αμέσως μαζικότητα και μαχητικότητα, οδηγώντας έτσι πριν λίγες μέρες τον Μακρόν σε μερική υποχώρηση όσον αφορά τα σχέδια του. Όλο αυτό, φυσιολογικά, δημιούργησε μια έντονη συζήτηση στην χώρα μας, η οποία το πρώτο διάστημα συνοδεύτηκε από μία έντονη αμηχανία και προβληματισμό για το χαρακτήρα του κινήματος. Ωστόσο, σταδιακά μετά τις συγκρούσεις της 1ης Δεκεμβρίου, ο προβληματισμός μεταμορφώθηκε σε υποστήριξη, ενίοτε άκριτη. Η πρώτη μορφή αυτού του κειμένου γράφτηκε πριν την 1η Δεκεμβρίου και έδινε έμφαση στους λόγους για τους οποίους δεν έπρεπε να είμαστε μουδιασμένοι ως προς τα Κίτρινα Γιλέκα (ΚΓ). Για διάφορους λόγους το κείμενο τότε δεν ολοκληρώθηκε, οπότε και αναγκαστικά πλέον, και έχοντας υπόψη μας τα διάφορα «πανηγυρικά» κείμενα που κυκλοφόρησαν κυρίως από Έλληνες μετανάστες στην Γαλλία, θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να παρουσιάσουμε μία πιο συγκρατημένη εικόνα, έχοντας και επαφή με το κίνημα σε μία επαρχιακή γαλλική πόλη και όχι στο Παρίσι όπου το κύριο θέαμα έλαβε χώρα. Συνέχεια

Posted in πολιτική | Tagged | Σχολιάστε